Ponadumowny pobór energii biernej — podstawa prawna, wzory i stawki 2026

Od 1 lipca 2026 r. odbiorcy z grup taryfowych C11, C12a i C12b na obszarze ENEA Operator płacą za ponadumowny pobór energii biernej. Dla wielu firm to pierwsza taka pozycja na fakturze, więc pierwsze pytanie brzmi zwykle tak samo: czy operator w ogóle ma do tego prawo?

Odpowiedź jest krótka: tak. Warto jednak wiedzieć, skąd to prawo pochodzi i jakie dokładnie zasady z niego wynikają. Te same przepisy, które pozwalają naliczać opłatę, precyzyjnie określają też, jak należy ją obliczyć. Znajomość tych zasad pozwala sprawdzić, czy faktura jest poprawna, a w razie błędu skutecznie go zakwestionować.

W tym artykule omawiamy podstawę prawną krok po kroku: od ustawy, przez rozporządzenie, po taryfę zatwierdzoną przez Prezesa URE. Cytujemy kluczowe przepisy, wyjaśniamy wzory i podajemy stawki obowiązujące w 2026 r. Praktyczne skutki dla firm i sposoby uniknięcia opłat opisujemy w przewodniku kompensacja mocy biernej.

Teksty przepisów cytujemy za Dziennikiem Ustaw. Akty normatywne nie podlegają prawu autorskiemu, a ich dosłowne brzmienie ma w tym temacie znaczenie.

W skrócie

• Podstawę naliczania tworzą trzy poziomy: ustawa Prawo energetyczne → rozporządzenie taryfowe (§ 47) → taryfa ENEA Operator zatwierdzona decyzją Prezesa URE.
• Rozporządzenie wprost przewiduje, że rozliczeniami za energię bierną mogą być objęci także odbiorcy zasilani z sieci niskiego napięcia (§ 47 ust. 2).
• Opłacie podlegają trzy sytuacje: nadwyżka energii indukcyjnej ponad tgφ₀, energia indukcyjna przy braku poboru energii czynnej oraz każda energia pojemnościowa (§ 47 ust. 1).
• Stawki w 2026 r.: 1,55643 zł/kvarh dla niskiego napięcia, 0,51881 zł/kvarh dla średniego, 0,25941 zł/kvarh dla 110 kV.
• Przychody operatora z tych opłat są uwzględniane przy kalkulacji jego taryfy (§ 22 rozporządzenia). Opłata pełni więc funkcję mechanizmu dyscyplinującego, a nie źródła nadzwyczajnego zysku operatora.

Hierarchia przepisów — skąd operator ma prawo do opłaty

Poziom 1: ustawa — Prawo energetyczne

Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. — Prawo energetyczne nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne obowiązek ustalania taryf (art. 45) i przedkładania ich do zatwierdzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki (art. 47). Upoważnia też ministra właściwego do spraw energii do określenia w rozporządzeniu sposobu kształtowania taryf i prowadzenia rozliczeń (art. 46 ust. 3).

Operator systemu dystrybucyjnego nie może więc sam „wymyślić” opłaty. Każda pozycja na fakturze musi wynikać z taryfy, a każda taryfa musi być zgodna z rozporządzeniem i zatwierdzona przez niezależny organ regulacyjny.

Poziom 2: rozporządzenie taryfowe

Szczegółowe zasady określa rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 29 listopada 2022 r. w sprawie sposobu kształtowania i kalkulacji taryf oraz sposobu rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz.U. 2022 poz. 2505; tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 904), nazywane w branży rozporządzeniem taryfowym.

Rozporządzenie od pierwszego paragrafu wskazuje, że reguluje m.in. „sposób ustalania opłat za ponadumowny pobór energii biernej i przekroczenia mocy” (§ 1 pkt 10). Zobowiązuje też operatora dystrybucyjnego, by zawarł w taryfie sposób ustalania opłat za ponadumowny pobór energii biernej (§ 5 ust. 3 pkt 4 lit. a).

Wszystkie zasady merytoryczne dotyczące energii biernej znajdują się w § 47, omówionym szczegółowo niżej.

Poziom 3: taryfa ENEA Operator zatwierdzona przez Prezesa URE

Rozporządzenie wyznacza ramy, a taryfa wypełnia je konkretnymi wartościami. Taryfa dla usług dystrybucji energii elektrycznej ENEA Operator sp. z o.o. na 2026 r. została zatwierdzona decyzją Prezesa URE z 17 grudnia 2025 r. (znak DRE.WRE.4211.52.11.2025.TG) i obowiązuje od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r. Zasady rozliczania energii biernej zawiera jej rozdział 3.3, który przenosi przepisy § 47 rozporządzenia i uzupełnia je o wartości krotności „k” i ceny Crk.

Poziom 4: umowa

Umowa o świadczenie usług dystrybucji lub umowa kompleksowa odsyła do taryfy i może określać indywidualną wartość współczynnika tgφ₀. To jedyny poziom, na który odbiorca ma bezpośredni wpływ.

§ 47 rozporządzenia taryfowego — omówienie ustęp po ustępie

Ust. 1 — co to jest „ponadumowny pobór energii biernej”

Rozporządzenie definiuje go jako ilość energii biernej odpowiadającą trzem sytuacjom:

„1) współczynnikowi mocy tgφ wyższemu od umownego współczynnika tgφ0 (niedokompensowanie) i stanowiącą nadwyżkę energii biernej indukcyjnej ponad ilość odpowiadającą wartości współczynnika tgφ0 lub 2) indukcyjnemu współczynnikowi mocy przy braku poboru energii elektrycznej czynnej, lub 3) pojemnościowemu współczynnikowi mocy (przekompensowanie) zarówno przy poborze energii elektrycznej czynnej, jak i przy braku takiego poboru.”

W praktyce oznacza to trzy różne przypadki:

Przypadek	Kiedy występuje	Co jest rozliczane
Niedokompensowanie (pkt 1)	instalacja pobiera za dużo energii indukcyjnej (silniki, sprężarki, transformatory)	tylko nadwyżka ponad tgφ₀
Energia indukcyjna bez energii czynnej (pkt 2)	instalacja pobiera energię bierną indukcyjną w okresie, gdy nie pobiera energii czynnej	cała ta energia
Przekompensowanie (pkt 3)	instalacja oddaje do sieci energię pojemnościową (falowniki PV, UPS, LED, elektronika, nieregulowane kondensatory)	cała ta energia, przy poborze energii czynnej i bez niego

Przypadek trzeci jest dziś najczęstszą przyczyną zaskoczenia przy pierwszych fakturach. Szczegółowo opisujemy go w artykule energia bierna pojemnościowa na fakturze ENEA.

Ust. 2 — kto jest objęty rozliczeniami

To przepis kluczowy dla pytania o prawo operatora do naliczania opłat małym firmom:

„Rozliczeniami za pobór energii biernej są objęci odbiorcy zasilani z sieci średniego, wysokiego i najwyższego napięcia. Takimi rozliczeniami mogą być objęci także odbiorcy zasilani z sieci o napięciu znamionowym nie wyższym niż 1 kV.”

Z przepisu wynikają dwie zasady:

• odbiorcy zasilani ze średniego i wyższych napięć (grupy A i B) są objęci rozliczeniami obowiązkowo,
• odbiorcy zasilani z niskiego napięcia (grupy C i G) mogą zostać nimi objęci. Decyzję podejmuje operator, a jej podstawę przenosi do taryfy.

Taryfa ENEA Operator na 2026 r. powtarza tę zasadę (pkt 3.3.2). Rozpoczęcie naliczania odbiorcom C11, C12a i C12b od 1 lipca 2026 r. jest więc skorzystaniem z uprawnienia, które przepisy dają operatorowi od lat. Nie jest to nowa opłata, tylko nowy zakres jej stosowania. Praktycznie umożliwiły to liczniki zdalnego odczytu, które rejestrują energię bierną w obu kierunkach.

Ust. 3 — co dokładnie podlega opłacie

„Opłacie podlega w okresie rozliczeniowym:

1. ponadumowny pobór energii biernej określony jako nadwyżka tej energii ponad ilość odpowiadającą wartości współczynnika tgφ0, gdy tgφ > tgφ0,
2. ponadumowne wprowadzanie energii biernej określone jako nadwyżka tej energii ponad ilość odpowiadającą wartości współczynnika tgφ = 0 – zmierzone w strefach, w których jest prowadzona kontrola poboru i wprowadzania tej energii, lub całodobowo – zależności od rodzaju zainstalowanego układu pomiarowego.”

Kluczowe sformułowanie to „ponad ilość odpowiadającą wartości współczynnika tgφ = 0”. Dla energii wprowadzanej do sieci (pojemnościowej) punktem odniesienia jest zero. Każda kilowarogodzina ponad zero podlega opłacie. Tu leży źródło asymetrii: energia indukcyjna ma próg tolerancji, a pojemnościowa nie ma żadnego.

Ust. 4 — wartość tgφ₀

„Wartość współczynnika mocy tgφ0 określa się w warunkach przyłączenia lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej albo w umowie kompleksowej. Wartość współczynnika mocy przyjmuje się w wysokości tgφ0 = 0,4, chyba że indywidualna ekspertyza uzasadnia wprowadzenie niższej wartości. Wartość współczynnika mocy tgφ0 nie może być niższa od wartości 0,2. Jeżeli wartość współczynnika tgφ0 nie została określona w warunkach przyłączenia lub w umowie (…), do rozliczeń przyjmuje się wartość tgφ0 = 0,4.”

Wynikają z tego trzy reguły:

• domyślnie tgφ₀ = 0,4,
• wartość niższa wymaga indywidualnej ekspertyzy, czyli nie może zostać ustalona arbitralnie,
• dolna granica to 0,2.

Przepis nie przewiduje wartości wyższej niż 0,4. Jak obliczyć tgφ z faktury i co oznacza przekroczenie, wyjaśniamy w artykule tgφ — co to jest i jak go obliczyć.

Ust. 5 — jak się liczy tgφ

„Wartość współczynnika mocy tgφ określa się jako iloraz energii biernej pobranej całodobowo lub w strefach czasowych, w których jest dokonywana kontrola poboru energii biernej (…) i energii czynnej pobranej całodobowo lub w strefach czasowych, w których jest dokonywana ta kontrola (…).”

Liczy się więc energia pobrana z sieci, mierzona w tym samym zakresie czasowym. W grupach C11, C12a, C12b rozliczenie odbywa się zwykle całodobowo.

Ust. 6 — wzór na opłatę za niedokompensowanie

Ob = k × Crk × ( √((1 + tg²φ) ÷ (1 + tg²φ₀)) − 1 ) × A

gdzie, zgodnie z rozporządzeniem:

• Ob — opłata za nadwyżkę energii biernej [zł],
• k — ustalona w taryfie krotność ceny Crk,
• Crk — cena energii elektrycznej, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b Prawa energetycznego, obowiązująca w dniu zatwierdzenia taryfy [zł/MWh lub zł/kWh],
• tgφ — współczynnik mocy wynikający z pobranej energii biernej,
• tgφ₀ — umowny współczynnik mocy,
• A — energia czynna pobrana całodobowo lub w strefie kontroli [MWh lub kWh].

Wzór nie jest liniowy. Opłata rośnie szybciej niż samo przekroczenie, więc każda kolejna kvarh ponad próg jest droższa od poprzedniej.

Ust. 7 — szybkozmienne obciążenia

W uzasadnionych przypadkach, gdy w instalacji występują szybkozmienne obciążenia mocą bierną, rozliczenie może opierać się na bezpośrednim pomiarze nadwyżki energii biernej (ΔEb). Wtedy tgφ do wzoru z ust. 6 wyznacza się jako ΔEb ÷ A + tgφ₀. Przepis dotyczy głównie dużych odbiorców z odbiornikami takimi jak piece łukowe czy duże spawalnie.

Ust. 8 — opłata za przekompensowanie i energię indukcyjną bez energii czynnej

„W okresie rozliczeniowym odbiorca ponosi opłatę wynikającą z iloczynu ilości energii biernej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, i ustalonej w taryfie krotności „k” ceny energii elektrycznej (…), obowiązującej w dniu zatwierdzenia taryfy.”

W tych przypadkach wzór jest prosty:

Ob = k × Crk × E_b

gdzie E_b to cała zarejestrowana energia bierna pojemnościowa (oraz energia indukcyjna pobrana przy braku poboru energii czynnej).

Ust. 9 i 10 — wyłączenia i pomiary szczególne

Ust. 9 wyłącza opłaty w rozliczeniach między operatorami systemów elektroenergetycznych. Nie dotyczy to odbiorców końcowych.

Ust. 10 przewiduje, że gdy konfiguracja sieci lub miejsce zainstalowania układów pomiarowych nie odwzorowują rzeczywistych rozpływów energii biernej, ilość energii do rozliczenia ustala się na podstawie pomiarów wykonanych przez przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorcę lub niezależną jednostkę, w sposób przez nie uzgodniony. To rzadka sytuacja, ale ważna np. przy nietypowych układach zasilania, gdy licznik jest zainstalowany w innym miejscu niż granica własności.

Wzory i stawki obowiązujące w 2026 r.

Krotność „k” i cena Crk w taryfie ENEA Operator 2026

Parametr	Wartość	Podstawa
Krotność k — niskie napięcie (nN)	3,00	pkt 3.3.9 taryfy
Krotność k — średnie napięcie (SN)	1,00	pkt 3.3.9 taryfy
Krotność k — wysokie napięcie (110 kV)	0,50	pkt 3.3.9 taryfy
Cena Crk	518,81 zł/MWh (0,51881 zł/kWh)	art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b Prawa energetycznego, wartość z dnia zatwierdzenia taryfy

Stawka za każdą kvarh rozliczanej energii biernej

Poziom napięcia	k × Crk	Typowe grupy taryfowe
Niskie (nN)	1,55643 zł/kvarh	C11, C12a, C12b, C21, C22a, C22b
Średnie (SN)	0,51881 zł/kvarh	B11, B21, B22, B23
Wysokie (110 kV)	0,25941 zł/kvarh	A21, A22, A23

Kwoty netto. Stawka dla nN wynosi trzykrotność stawki dla SN, bo energia bierna przesyłana siecią niskiego napięcia powoduje największe straty na drodze do odbiorcy.

Ponieważ Crk przyjmuje się „w dniu zatwierdzenia taryfy”, stawka jest stała przez cały 2026 r. Zmieni się dopiero wraz z nową taryfą na 2027 r.

Podsumowanie wzorów

Sytuacja	Wzór	Przepis
tgφ > tgφ₀ (niedokompensowanie)	k × Crk × (√((1+tg²φ)/(1+tg²φ₀)) − 1) × A	§ 47 ust. 6; pkt 3.3.6 taryfy
Energia pojemnościowa (przekompensowanie)	k × Crk × E_b pojemnościowa	§ 47 ust. 8; pkt 3.3.8 taryfy
Energia indukcyjna przy braku poboru energii czynnej	k × Crk × E_b indukcyjna	§ 47 ust. 8
Kilka miejsc dostarczania	każde rozliczane odrębnie	pkt 3.3.10 taryfy

Przykład weryfikacji faktury

Odbiorca C11 zasilany z niskiego napięcia. Na fakturze za lipiec 2026 r. widnieje 340 kvarh energii biernej pojemnościowej.

Opłata = 3,00 × 0,51881 zł × 340 = 529,19 zł netto

Jeśli kwota na fakturze jest identyczna, naliczenie jest poprawne co do grosza. Jeśli nie, warto sprawdzić przyczynę (o tym niżej).

Czy to „skok na kasę” operatora?

To jedno z częstszych podejrzeń. Rozporządzenie odpowiada na nie wprost. Zgodnie z § 22 ust. 1 pkt 2 przychód operatora, który pokrywa jego koszty uzasadnione, uwzględnia przychody uzyskane m.in. z opłat za ponadumowny pobór energii biernej i przekroczenia mocy umownej. Dodatkowo § 23 wprowadza konto regulacyjne: różnice między przychodem planowanym a rzeczywiście uzyskanym są rozliczane w taryfach na kolejne lata.

W uproszczeniu: wpływy z opłat za energię bierną nie są dla operatora dodatkowym zyskiem ponad przychód zatwierdzony przez Prezesa URE. Są uwzględniane przy kalkulacji taryfy i obniżają kwotę, którą operator musi pozyskać z pozostałych stawek.

Opłata ma więc przede wszystkim charakter dyscyplinujący. Energia bierna przesyłana siecią zwiększa straty, ogranicza przepustowość linii i transformatorów, a energia pojemnościowa podnosi napięcie w sieci niskiego napięcia. Opłata ma skłonić odbiorców do kompensacji na miejscu, tak aby koszty tych zjawisk nie były przerzucane na wszystkich użytkowników sieci.

Kiedy naliczenie może być błędne

Przepisy są jednoznaczne, ale ich zastosowanie w konkretnej fakturze już nie zawsze. Najczęstsze źródła rozbieżności:

1. Inna wartość tgφ₀. Sprawdź warunki przyłączenia i umowę. Jeśli przyjęto wartość niższą niż 0,4, powinna ona wynikać z indywidualnej ekspertyzy (§ 47 ust. 4). Wartość niższa niż 0,2 jest niedopuszczalna.

2. Niewłaściwa krotność k. Odbiorca zasilany ze średniego napięcia rozliczany krotnością właściwą dla niskiego napięcia płaci trzykrotnie za dużo.

3. Okres rozliczeniowy obejmujący miesiące sprzed lipca 2026 r. Dla odbiorców C11, C12a, C12b okres od stycznia do czerwca 2026 r. był informacyjny, ze stawką 0,00 zł. Faktura obejmująca np. czerwiec i lipiec powinna naliczać opłatę wyłącznie za część okresu od 1 lipca.

4. Mieszanie miejsc dostarczania. Opłaty za energię bierną liczy się odrębnie dla każdego miejsca dostarczania (pkt 3.3.10 taryfy). Ich sumowanie lub przypisanie energii z jednego PPE do drugiego jest błędem.

5. Odczyt szacunkowy lub błędna mnożna licznika. Przy licznikach półpośrednich (z przekładnikami) błędna przekładnia zawyża lub zaniża wszystkie wartości wielokrotnie.

6. Układ pomiarowy nieodwzorowujący rzeczywistych rozpływów. W nietypowych układach zasilania warto rozważyć zastosowanie § 47 ust. 10.

W przypadku stwierdzenia błędów w pomiarze lub odczycie przedsiębiorstwo energetyczne ma obowiązek skorygować faktury za cały okres, w którym błędy występowały (§ 39 rozporządzenia). Na rozpatrzenie reklamacji dotyczącej rozliczeń operator ma 14 dni. Za każdy dzień zwłoki rozporządzenie przewiduje bonifikatę w wysokości 1/250 przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej (§ 44 pkt 11), chyba że umowa stanowi inaczej. Jak przygotować skuteczną reklamację, opisujemy w artykule czy można reklamować opłatę za energię bierną.

Czego NIE da się skutecznie zakwestionować

Dla uczciwości warto też jasno powiedzieć, które argumenty nie mają podstaw:

• „Wcześniej tego nie płaciłem.” Rozporządzenie od lat pozwala obejmować rozliczeniami odbiorców nN. Brak naliczania w przeszłości nie tworzy prawa do zwolnienia w przyszłości.
• „Nikt mnie nie uprzedził.” ENEA Operator informowała odbiorców o zmianie, a przez pół roku pokazywała wartości energii biernej na fakturach ze stawką 0,00 zł. Zresztą obowiązek wynika z taryfy, która jest aktem publikowanym.
• „Mam fotowoltaikę, więc oddaję energię do sieci.” Rozliczenie prosumenckie dotyczy energii czynnej. Taryfa nie przewiduje odrębnych zasad rozliczania energii biernej dla odbiorców z mikroinstalacją.
• „Energia pojemnościowa jest mała, poniżej jakiegoś progu.” Dla energii pojemnościowej punktem odniesienia jest tgφ = 0 (§ 47 ust. 3 pkt 2). Próg nie istnieje.

Jeżeli naliczenie jest zgodne z taryfą, jedynym skutecznym sposobem na obniżenie opłaty jest usunięcie jej przyczyny, czyli kompensacja mocy biernej.

Jak pomaga Energo Raport?

Każdą analizę zaczynamy od weryfikacji, czy opłata została naliczona zgodnie z rozporządzeniem i taryfą. Przeliczamy ją co do grosza na podstawie wzorów z § 47 i stawek z taryfy ENEA Operator 2026. Jeśli wykryjemy błąd, wskazujemy go wraz z podstawą prawną. Jeśli naliczenie jest poprawne, pokazujemy, ile kosztuje Cię w skali roku i jak je wyeliminować.

• Bezpłatna analiza wstępna — weryfikacja naliczenia i wyliczenie rocznego kosztu energii biernej.
• Audyt — analiza profilu instalacji na danych 15-minutowych, dobór kompensatora SVG i sprawdzenie możliwości optymalizacji warunków umowy z dystrybutorem.
• Montaż kompensatora SVG — z weryfikacją skuteczności na kolejnych fakturach.

[Prześlij fakturę do bezpłatnej weryfikacji]

Najczęstsze pytania

Czy ENEA Operator może naliczać opłaty za energię bierną odbiorcom z niskiego napięcia? Tak. § 47 ust. 2 rozporządzenia taryfowego stanowi, że rozliczeniami za energię bierną mogą być objęci także odbiorcy zasilani z sieci o napięciu nie wyższym niż 1 kV. Taryfa ENEA Operator na 2026 r., zatwierdzona przez Prezesa URE, przenosi tę zasadę do rozliczeń.

Kto zatwierdza stawki za energię bierną? Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, w drodze decyzji zatwierdzającej taryfę operatora. Dla ENEA Operator na 2026 r. jest to decyzja z 17 grudnia 2025 r. (DRE.WRE.4211.52.11.2025.TG).

Dlaczego stawka dla niskiego napięcia jest trzy razy wyższa niż dla średniego? Wynika to z krotności „k” ustalonej w taryfie: 3,00 dla nN i 1,00 dla SN. Energia bierna przesyłana do odbiorcy niskiego napięcia przechodzi przez więcej elementów sieci (w tym transformatory SN/nN) i generuje większe straty.

Czy mogę wnioskować o wyższy tgφ₀, np. 0,6? Nie. Rozporządzenie przewiduje wartość domyślną 0,4 i dopuszcza jedynie wartości niższe, na podstawie indywidualnej ekspertyzy, nie mniejsze niż 0,2.

Czy energia indukcyjna zawsze ma próg tolerancji? Nie zawsze. Energia indukcyjna pobierana przy braku poboru energii czynnej jest rozliczana w całości, tak jak energia pojemnościowa (§ 47 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 8). Próg tgφ₀ dotyczy sytuacji, w której instalacja jednocześnie pobiera energię czynną.

Czy stawka może się zmienić w trakcie roku? Nie. Cenę Crk przyjmuje się w wartości obowiązującej w dniu zatwierdzenia taryfy, więc stawka jest stała do końca okresu obowiązywania taryfy, czyli do 31 grudnia 2026 r.

Gdzie przeczytać pełny tekst przepisów? Rozporządzenie jest dostępne w Internetowym Systemie Aktów Prawnych (isap.sejm.gov.pl) jako Dz.U. 2022 poz. 2505 oraz w tekście jednolitym Dz.U. 2024 poz. 904. Taryfa ENEA Operator jest publikowana na stronie operatora w zakładce taryf i cenników.

Źródła

1. Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. — Prawo energetyczne — art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b, art. 45, art. 46 ust. 3, art. 47.
2. Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 29 listopada 2022 r. w sprawie sposobu kształtowania i kalkulacji taryf oraz sposobu rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz.U. 2022 poz. 2505; t.j. Dz.U. 2024 poz. 904) — § 1 pkt 10, § 5 ust. 3 pkt 4, § 22 ust. 1 pkt 2, § 23, § 39, § 44 pkt 11, § 47.
3. Taryfa dla usług dystrybucji energii elektrycznej ENEA Operator sp. z o.o. na 2026 r., zatwierdzona decyzją Prezesa URE z 17.12.2025 r., znak DRE.WRE.4211.52.11.2025.TG — rozdz. 3.3 (pkt 3.3.2–3.3.10).
4. Informacje ENEA Operator sp. z o.o. dla odbiorców grup taryfowych C11, C12a, C12b o rozpoczęciu naliczania opłat za ponadumowny pobór energii biernej od 1.07.2026 r.